بهـــانـــه
ساعت ٢:۳٥ ‎ق.ظ روز جمعه ٧ مهر ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

بـی بهونـــه سلام بگویم یا پر از بهانه های رنگی بــا تـــو بودن ؟!

مـــاه مــن !

این انصــاف نیست ... !

انتـظار داری مـن عـــاقل شوم ،

انتـظار داری دیگر شعـر نگویم ،

انتـظار داری دیگر برای چشمانت فال نگیرم ،

انتـظار داری دیگر بهـانـــه نگیرم ...

آخــر چگونــه ؟!

وقتی غـــزل ، تـــرانه ، فـــال ، نیـــت تـوئــــی ،

وقتی آســـمان ، خورشـــید ، مـــاه ، ســـتاره تـوئــــی ،

وقتی که «« بـهـــــــــــــــانـــــه »» تـوئــــی...

چطور انتـظار داری مـــن مجــنون نباشم ؟!

نـــازنین !

دلم ســـراغت را می گیرد ، چشــمانم بی تـــاب آمـــدنت است ،

کـــاره مــن دل پـــریشـــان ایــن شـــده است هر شــب به نیــت آمــدنت به جـــاده خـیره شـوم و بـــا ســـتـاره ها حکـــایت دوریـــت را کنم .

نـــازنین ... ایـــن انصــــاف نیست !

تمام روزهایم بی حضور لمس بودنت تمام می شود و من خالی تر از همیشه به شب میرسم .

بروم گلایه ات را نزد آســــــــمان کنم ؟!

بگــویم «« مـــاه مــن ! »» بــرای آمــدنش ســـتاره ها را بهـــانــه کـرده !

بگــویم «« مـــاه مــن ! »» بـــرای بــا هم بودنــمان نبود نـــور را بهـــانــه کـرده !

بـــروم گلایه کنم نـــازنیـــن ....؟!

باز هم تـــو می گوئی بــی بهـانـــه بگویم .

باشد !

بــی بهـانـــه می گویم ....

                              بـی بهونـــه سلام ...««  بهــونــه قشنگ مـــن بـــرای زنــدگی  »»